Piše: Ljiljana Maletin Vojvodić //

Ako se do kraja avgusta zateknete u Londonu, nemojte propustiti priliku da pogledate izložbu Trejsi Emin: Drugi život (Tracey Emin, A Second Life) koja je na programu Tate Modern muzeja od 27. februara do 31. avgusta 2026. Ova do sada najobimnija retrospektivna izložba Trejsi Emin obuhvata više od 40 godina njenog rada: slikarstvo, video, tekstil, neonske instalacije, skulpturu i pisane narative – njene najpoznatije radove, ali i one koji do sada nisu izlagani.

Emin je pažnju šire javnosti privukla 1990-ih kao deo Mladih britanskih umetnika (Young British Artists), generacije koja je promenila savremenu britansku umetničku scenu.

Mediji su o njoj pisali zbog njene ispovedne i provokativne umetničke prakse, zbog sada ikoničkih radova Moj krevet (My Bed) i Svi sa kojima sam spavala (1963–1995) (Everyone I Have Ever Slept With) i nominacije za Tarnerovu nagradu.

Na žalost, rad Svi sa kojima sam spavala 1963–1995, poznat i pod nazivom ,,Šator“, sa imenima 102 osobe sa kojima je delila krevet, uključujući ljubavnike, članove porodice i njene nerođene fetuse, uništen je u velikom požaru 2004. godine.

Na izložbi Drugi život mogu se videti njeni najpoznatiji radovi, kakav je Moj krevet (My Bed, 1998), nominovan za Tarnerovu nagradu, koji prikazuje njen nenamešteni krevet okružen telesnim izlučevinama, opušcima, iskorišćenim kondomima i praznim flašama ali i radovi koji pokazuju kako se njen rad (i život) razvijao tokom godina, jer su izložene i njene novije slike, skulpture i instalacije, oblikovane recentnim ličnim iskustvima i ozbiljnom bolešću.

Trejsi Emin je 2020. godine dijagnostikovan agresivan oblik raka bešike. S obzirom na to da je bolest bila u poodmaklom stadijumu, umetnica je podvrgnuta izuzetno teškoj, ali uspešnoj operaciji ali danas živi sa stoma-kesom. Traumatično iskustvo blizine smrti transformisalo je njen život i umetnički izraz, označivši prelazak u ono što ona naziva svojim ,,drugim životom“.

Ova najveća retrospektiva u karijeri Trejsi Emin zapravo prikazuje dijalog između njenih starih  radova i dela nastalih nakon bolesti. A sem što su izložene nove slike, deo njene izložbene postavke inspirisan je i egipatskim grobnicama. Tako se sa jedne strane zida nalaze njeni rani Polaroid snimci, dok su nasuprot njih izloženi snimci iz bolničkog kreveta tokom lečenja.

Retrospektiva Trejsi Emin Tate modernu još jednom potvrđuje kako Emin dosledno briše granicu između intimnog i javnog, a upravo u toj neprerađenoj iskrenosti leži snaga, a po nekima i nelagoda, koju ova izložba izaziva jer izloženi radovi ne pokušavaju da ublaže iskustva gubitka, ljubavi, bolesti, seksualnosti i prolaznosti, već ih iznose pred posmatrača u svoj ogoljenosti i složenosti.

• Redakcija Art Box portala se zahvaljuje muzeju Tate Modern na prilici da pogleda izložbu uživo, kao i na ustupljenim fotografijama.