PRISILNI IDENTITETI I NESAHRANJENA PROŠLOST

PRISILNI IDENTITETI I NESAHRANJENA PROŠLOST

Priredio: ART BOX//

 

Promocija romana Lasla Vegela i Slobodana Šnajdera

U petak, 24. septembra, na novosadskom brodu Cepelin su promovisani romani Nesahranjena prošlost Lasla Vegela i Doba mjedi Slobodana Šnajdera, oba u izdanju Akademske knjige iz Novog Sada. Na književnoj večeri, pod nazivom Savremeni klasici, sem autora su učestvovali i Vladislava Gordić, književna kritičarka, koja je bila i moderatorka razgovora, kao i pisac Radoslav Petković i reditelj Želimir Žilnik.

Vegelov roman Nesahranjenja prošlost, koji u podnaslovu sadrži atribut autobiografski, objavljen je 2019. godine na mađarskom jeziku, a na srpski ga je preveo Arpad Vicko, zaslužan za odlične prevode Vegelovih dela, između ostalog i za prevod romana Neoplanta ili obećana zemlja koji je 2014. u Novosadskom pozorištu doživeo izvrsnu pozorišnu interpretaciju u režiji Andraša Urbana. Roman Nesahranjenja prošlost, nagrađen Zlatnom medaljom (2020) za najčitaniju knjigu u Mađarskoj, koji neki kritičari doživlavaju i kao autofikciju, kazuje istoriju tri generacije, a započinje danom autorovog rođenja,

I u romanu autora Hrvatskog Fausta (najkontroverznije Šnajderove drame iz 1981. godine) pod nazivom Doba mjedi , koji je u Hrvatskoj objavljen 2015, tematizuje se (porodična) istorija i prošlost i propituju različiti identiteti, pojavljuju se junaci koji su, kako je to primetio Radoslav Petković, prepoznali trenutak milosti. U romanu koji opisuje dva veka evropske istorije, „reč je data nerođenom biću koje ne zna da li će mu nasumičnost istorijskih zbivanja ikad dopustiti da zakorači u život”,

Slobodan Šnajder
Foto: Sara Munižaba

 Predstavljanje ova dva romana je bila i prilika da se novosadska publika seti jugoslovenskog kulturnog nasleđa, Danila Kiša, Aleksandra Tišme, Sterijinog pozorja na kojem je, u izvođenju zagrebačkog Hrvatskog narodnog kazalištea, u režiji Ljubiše Ristića, igrana drama Slobodana Šnajdera – Kamov, smrtopis, potom nekadašnje Tribine mladih, časopisa Uj Symposion, ali i da se razgovara o prisilnim identitetima i prošlosti koju, kako je to rekao je Laslo Vegel, „nikada ne sahranjujemo dostojanstveno i mirno i koja se onda vraća”, jer se „istorija prvo ponavlja kao tragedija, a potom − kao farsa”.

Laslo Vegel i Slobodan Šnajder
Foto: Sara Munižaba

 

 

 

 

.

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

error: Content is protected !!